آخه من هيچي ندارم كه نثار تو كنم
تا فداي چشماي مثل بهار تو كنم
ميدرخشي
مثل يك تيكه جواهرتوي جمع
من مي ترسم عاقبت يه روز قمارت بكنم
من مثل شباي بي ستاره سردوخاليم
خب ميترسم جاي عشق غصه رو يار تو كنم
تو مثل قصه پر از خاطره هستي نمي خوام
من بي نشون تورو نشونه دارت بكنم
تو كه بيقرار ديدن شب و ستاره اي
واسه ديدن ستاره بيقرارت بكنم
مثل دريا بيقراري نمي توني بموني
من چرا مثل يه بركه موندگارت بكنم
من مثل شباي بي ستاره سردوخاليم
خب ميترسم جاي عشق غصه رو يار تو كنم
تو مثل قصه پر از خاطره هستي نمي خوام
من بي نشون تورو نشونه دارت بكنم
******
آسمان به وسعت سينه ي توست
سكوت تو گوياي ناگفته هاست
نگاه خسته ات انعكاس آفتاب است ،
وقلبت ، زلال تر از همه ي آيينه هاست
دستان پرمهرت ، آيتي از سخاوت خورشيد است وعطر حضورت ،
فضاي خانه را از شميم عاطفه پر مي كند
تو همسفر روياهاي مني
من در دعاهاي سحري توام
تو در اعماق قلبم ريشه داري....
****
كسي مانند من تنها نماند
به راه زندگاني وانماند
خدا را در قفاي كاروان ها
غريبي در بيابان جا نماند
نوشته شده توسط سعید پیش آهنگ در دوشنبه 16 آبان1384 ساعت 8:2 |
لینک ثابت |
